Czerwony szlak na Giewont z Doliny Strążyskiej to wymagająca wycieczka z około 1000 m podejścia i technicznym finałem na kopule szczytowej. Sam marsz na wierzchołek zajmuje zwykle około 3 godz. 15 min, ale kolejki przy łańcuchach mogą wyraźnie wydłużyć przejście. Największe zagrożenia to śliska skała, ekspozycja i burza przy metalowym krzyżu.
Parametry czerwonego szlaku na Giewont
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Punkt startowy | Wejście do Doliny Strążyskiej w Zakopanem |
| Dystans w jedną stronę | około 6–6,7 km |
| Suma podejść | około 987–1000 m |
| Czas wejścia | około 3 godz. 15 min |
| Najwyższy punkt | Giewont, 1894 m n.p.m. |
| Trudność | wymagająca kondycyjnie, z łańcuchami i ekspozycją w finale |
Podane czasy są orientacyjne. W sezonie letnim na kopule szczytowej tworzą się zatory, a tempo marszu zależy także od pogody, odpoczynków i kondycji. Na całą wycieczkę z powrotem tą samą trasą dobrze przeznaczyć około 6–7 godzin.
Przebieg trasy krok po kroku
- Dolina Strążyska – Polana Strążyska – około 35 minut. Początek prowadzi szeroką, łagodną drogą wzdłuż Strążyskiego Potoku. To najłatwiejszy fragment trasy, odpowiedni na spokojne rozgrzanie przed dłuższym podejściem. Na Polanie Strążyskiej znajduje się bufet, ławki i widok na północne ściany Giewontu. W pobliżu można podejść żółtym szlakiem do wodospadu Siklawica, ale wydłuży to wycieczkę.
- Polana Strążyska – Przełęcz w Grzybowcu – około godziny. Czerwony szlak odbija przy mostku i prowadzi leśną ścieżką pod górę. Podejście jest mozolne, miejscami kamieniste i zakosami nabiera wysokości. Na przełęczy, położonej na wysokości 1311 m n.p.m., pojawia się możliwość odpoczynku przed bardziej urozmaiconym odcinkiem.
- Przełęcz w Grzybowcu – Wyżnia Kondracka Przełęcz – około 1 godz. 15 min. Szlak wchodzi na grzbiet Grzybowca, a następnie trawersuje zbocza Małego Giewontu. Po drodze trzeba przejść przez wąskie skalne żeberko, nazywane Szczerbinką, gdzie przydaje się podparcie rękami. Mokra skała zwiększa ryzyko poślizgnięcia. Dalej trasa prowadzi przez kosówkę, okolice Siodła i kamieniste podejście na Wyżnią Kondracką Przełęcz, położoną na wysokości 1765 m n.p.m.
Na tym odcinku zmienia się charakter wycieczki. Dolinna część trasy przypomina wymagający marsz, natomiast powyżej lasu teren staje się bardziej otwarty, kamienisty i podatny na wiatr. Warto zachować zapas sił na końcowe podejście, zamiast traktować zdobycie przełęczy jako koniec wysiłku.
Kopuła szczytowa i łańcuchy
Z Wyżniej Kondrackiej Przełęczy na Giewont prowadzi niebieski szlak. Po kilku minutach dociera się do początku pętli szczytowej, na której obowiązuje ruch jednokierunkowy. Na wierzchołek wchodzi się prawą stroną, patrząc od dołu, a zejście odbywa się wyznaczonym odcinkiem po drugiej stronie kopuły. Nie wolno próbować iść pod prąd ani omijać oznakowanej trasy.
Końcowe podejście zajmuje w sprzyjających warunkach około 25 minut, lecz kolejki mogą znacząco zmienić ten czas. Łańcuchy pomagają pokonać skalne płyty, uskoki i większe bloki, ale nie zastępują stabilnego obuwia ani techniki. Wapień jest mocno wyślizgany, a po deszczu staje się szczególnie zdradliwy. Ekspozycja może być trudniejsza psychicznie niż sama wysokość stopni.
Uwaga: z jednego odcinka łańcucha powinna korzystać tylko jedna osoba. Nie podciągaj się na nim całym ciężarem. Traktuj go jako asekurację i utrzymuj trzy punkty podparcia – dwie nogi i rękę albo dwie ręce i nogę. Schodząc, zwolnij, a w najbardziej stromych miejscach ustaw się twarzą do skały. Nie naciskaj na osoby, które poruszają się wolniej.
Bezpieczeństwo na szlaku
Krzyż na Giewoncie stoi na odsłoniętym wierzchołku, dlatego podczas burzy kopuła szczytowa jest miejscem szczególnie niebezpiecznym. Metalowa konstrukcja i łańcuchy mogą sprzyjać porażeniu, a na szczycie nie ma bezpiecznego schronienia. Gdy prognoza zapowiada burze, przełóż wycieczkę. Jeśli grzmoty pojawią się już na trasie, nie kontynuuj podejścia i zejdź ze szczytowych partii zgodnie ze znakowanym szlakiem. Nie schodź na skróty północnymi zboczami.
Przed wyjściem sprawdź prognozę, komunikaty TPN i ostrzeżenia TOPR. Wczesny start zmniejsza ryzyko wejścia na kopułę w czasie popołudniowych wyładowań oraz pozwala ograniczyć oczekiwanie przy łańcuchach. Nie jest jednak gwarancją dobrej pogody, dlatego obserwuj niebo również podczas marszu.
Przed rozpoczęciem podejścia sprawdź następujące kwestie:
- Prognoza nie przewiduje burz, silnego wiatru ani opadów.
- Masz zapas czasu na odpoczynek, kolejki i bezpieczne zejście.
- Obuwie ma sztywną podeszwę i wyraźny bieżnik.
- Telefon jest naładowany, a podstawowe numery alarmowe zapisane.
- Twoja kondycja i odporność na ekspozycję pozwalają spokojnie pokonać łańcuchy.
Na trasę zabierz wodę, jedzenie, kurtkę przeciwdeszczową, apteczkę i naładowany telefon. Rękawiczki mogą ochronić dłonie przed otarciami na łańcuchach, ale nie są obowiązkowym zamiennikiem właściwej techniki. Zimą sytuacja jest całkowicie odmienna – szlak przez Grzybowiec jest okresowo zamykany z powodu zagrożenia lawinowego, a wejście wymaga doświadczenia, raków, czekana i oceny aktualnych warunków.
Jeżeli czujesz narastający lęk na ekspozycji, tracisz przyczepność albo zbliża się burza, zawróć zanim wejdziesz na kopułę szczytową.
Parking, bilety i organizacja wyjścia
Wejście na szlak znajduje się przy końcu ulicy Strążyskiej w Zakopanem. Samochód można zostawić na jednym z parkingów w pobliżu wylotu Doliny Strążyskiej, między innymi przy ulicy Strążyskiej. W weekendy miejsca szybko się zapełniają, więc wcześniejszy przyjazd ogranicza problem z parkowaniem. Z centrum Zakopanego do początku trasy można także dojść pieszo w około 30 minut lub dojechać komunikacją.
Przed wejściem do Tatrzańskiego Parku Narodowego trzeba kupić bilet według aktualnego cennika. Można zrobić to w kasie albo online przez oficjalny kanał sprzedaży TPN. Ceny i zasady mogą się zmieniać, dlatego sprawdź je przed wyjazdem. Na szlaku na Giewont obowiązuje zakaz wprowadzania psów.
Czerwony szlak przez Dolinę Strążyską jest atrakcyjnym, ale wymagającym wariantem. Najwięcej wysiłku kosztuje podejście na Wyżnią Kondracką Przełęcz, a największej koncentracji wymaga odcinek z łańcuchami. Przy suchej skale, stabilnej pogodzie, odpowiednim obuwiu i rozsądnym tempie trasa jest osiągalna dla sprawnego turysty, który nie lekceważy ekspozycji ani zagrożenia burzowego.